Szczególna staranność
Szczególna staranność oznacza wyższy standard pracy niż zwykła staranność usługowa. Tłumacz przysięgły działa w obrocie prawnym, dlatego jego błędy mogą wpływać na decyzje organów i sytuację prawną osób.
Staranność obejmuje poprawność językową, terminologiczną i formalną, ale także zachowanie struktury dokumentu, danych, dat, oznaczeń, podpisów, pieczęci i elementów mających znaczenie prawne.
W tłumaczeniach sądowych i urzędowych niedokładność może prowadzić do wezwań, opóźnień, nieporozumień albo odpowiedzialności zawodowej.
Bezstronność i tajemnica
Bezstronność oznacza, że tłumacz nie może dostosowywać treści przekładu do interesu klienta albo organu. Ma oddać treść dokumentu lub wypowiedzi zgodnie z jej znaczeniem.
Tajemnica zawodowa obejmuje fakty i okoliczności poznane w związku z tłumaczeniem. Dotyczy to zarówno dokumentów papierowych, jak i skanów, plików elektronicznych, korespondencji oraz informacji przekazanych przy zleceniu.
Oba obowiązki wzmacniają zaufanie do zawodu i chronią osoby, których sprawy pojawiają się w tłumaczonych dokumentach.
Transliteracja imion i nazwisk
Art. 14 reguluje również sposób postępowania z imionami i nazwiskami z języków nieposługujących się alfabetem łacińskim albo posługujących się innym systemem pisma.
W pierwszej kolejności znaczenie mają dokumenty podróży lub ich kopie. Jeżeli ich brak, tłumacz stosuje reguły pisowni właściwe dla kraju, w którym sporządzono dokument.
W praktyce jest to bardzo ważne przy języku ukraińskim, rosyjskim i innych językach używających alfabetów niełacińskich.
Zakres zagadnienia
- obowiązki tłumacza przysięgłego
- art. 14 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- szczególna staranność
- bezstronność tłumacza przysięgłego
- tajemnica zawodowa
- transliteracja imion i nazwisk