Pieczęć tłumacza przysięgłego
Pieczęć tłumacza przysięgłego ma znaczenie identyfikacyjne i urzędowe. Zawiera imię i nazwisko tłumacza, język uprawnień oraz pozycję na liście tłumaczy przysięgłych.
Użycie pieczęci wiąże tłumaczenie z konkretnym tłumaczem i jego uprawnieniami.
Dla organu albo klienta pieczęć jest jednym z podstawowych elementów pozwalających rozpoznać tłumaczenie poświadczone.
Pozycja w repertorium
Na poświadczonych tłumaczeniach i odpisach należy wskazać pozycję, pod którą czynność została odnotowana w repertorium.
Numer repertorium łączy dokument wydany klientowi lub organowi z wpisem w dokumentacji tłumacza.
Brak takiego oznaczenia może budzić wątpliwości co do formalnej prawidłowości poświadczenia.
Oryginał, odpis, kopia i dokument elektroniczny
Art. 18 wymaga stwierdzenia, czy tłumaczenie sporządzono z oryginału, tłumaczenia, odpisu, a także czy tłumaczenie lub odpis jest poświadczony i przez kogo.
To bardzo ważne, ponieważ organ ocenia nie tylko treść tłumaczenia, lecz również charakter dokumentu źródłowego.
Ustawa dopuszcza także poświadczenie tłumaczenia w postaci elektronicznej przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego.
Zakres zagadnienia
- pieczęć tłumacza przysięgłego
- poświadczenie tłumaczenia
- art. 18 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- numer repertorium
- tłumaczenie elektroniczne
- kwalifikowany podpis elektroniczny